Redukcja analiz surowca i produktu kosmetycznego

Możliwość zastosowania surowców do produkcji kosmetyków lub udostępniania gotowych produktów dla konsumentów wiąże się z koniecznością oceny ich jakości, stabilności oraz bezpieczeństwa stosowania. Aspekty te są oceniane dzięki między innymi przeprowadzaniu różnych analiz fizykochemicznych. Nieustanny rozwój przemysłu kosmetycznego sprawia, że pojawiają się coraz to nowe formuły produktów gotowych. Wytwórcy surowców oferują nowe, bardziej innowacyjne materiały. Uregulowania prawne dotyczące przemysłu kosmetycznego podlegają nieustannej aktualizacji. Obserwuje się także zmiany świadomości i oczekiwań konsumentów. To wszystko sprawia, że aktywności analityczne przeprowadzane dla surowców i produktów kosmetycznych mogą ulegać rozszerzaniu. Równocześnie, procesy komercyjnego wytwarzania i dystrybucji surowców lub kosmetyków powinny prowadzić do uzyskania wymiernych zysków. Umożliwia to utrzymanie ciągłości funkcjonowania i dalszy rozwój odpowiednich podmiotów gospodarczych. Dla zachowania konkurencyjności i pozycji rynkowej coraz częściej wdrażane są różne usprawnienia, których końcowym celem jest optymalizacja kosztów działalności poprzez na przykład uproszczenie lub skrócenie czasu trwania różnych procesów. Jednym ze sposobów na usprawnienie działalności podmiotu działającego w przemyśle kosmetycznym jest opracowanie, wdrożenie oraz ciągłe utrzymanie planu dotyczącego redukcji analiz surowców lub produktów kosmetycznych.

Redukcja analiz – definicja, wdrożenie i podejście proceduralne

Specyfikacja jest dokumentem funkcjonującym w systemie kon­troli i zapewnienia jakości, określającym między innymi zakres badań analitycznych przeprowadzanych dla surowca lub pro­duktu kosmetycznego wraz z odpowiednimi kryteriami akceptacji i stosowanymi metodykami. Rodzaj badanych parametrów fizy­kochemicznych ustanawia się w celu możliwości jak najbardziej pełnego scharakteryzowania materiału lub produktu. W ujęciu ogólnym w odniesieniu do danej jednostki czasu, na przykład roku, można określić sumaryczną liczbę przeprowadzanych te­stów analitycznych na podstawie liczebności przeanalizowanych serii surowca lub produktu kosmetycznego oraz zakresu analiz zawartych w ich specyfikacjach. Założeniem redukcji analiz jest zmniejszenie liczby testów analitycznych przeprowadzanych ru­tynowo dla surowca lub produktu kosmetycznego w określonym przedziale czasowym, na przykład rocznym. W praktyce, dla surowca lub produktu gotowego, dla którego wdrożono reduk­cję analiz, nie każda seria w danym okresie czasu jest analizo­wana w całym zakresie określonym w specyfikacji. Pełne testo­wanie, nazywane monitoringiem redukcji analiz przeprowadza się dla jednej serii w roku lub dla co trzeciej serii albo co dziesiątej serii itd. Pozostałe serie poddaje się wtedy analizie pod kątem wybranych parametrów, które nie zostały objęte redukcją. Dla niebadanych parametrów przyjmuje się założenie spełnienia wymagań specyfikacji. Opisane podejście ma zastosowanie do analiz przeprowadzanych dla reprezentatywnej próby surowca lub produktu kosmetycznego, na przykład próby uśrednionej.

W odniesieniu do komercyjnej działalności podmiotu wytwarza­jącego surowiec lub produkt kosmetyczny redukcja analiz może być oceniana jako rozwiązanie bardzo korzystne. Należy jed­nak mieć na uwadze fakt, że wdrożenie redukcji analiz powinno odbywać się przy jednoczesnym braku uszczerbku na ocenie jakości, bezpieczeństwa stosowania i stabilności materiału lub produktu. Redukcja analiz dla surowca może być wdrożona u jego wytwórcy i/lub u producenta kosmetyku. Także gotowy produkt może zostać poddawany zredukowanemu testowaniu. Niezależnie od tego dla czego i w którym podmiocie ma się zamiar wprowa­dzić redukcję analiz, na początku należy odpowiedzieć na dwa zasadnicze pytania:

→ czy wytypowany surowiec lub produkt może zostać objęty zredukowanym testowaniem?

→ jak zaawansowana redukcja analiz ma i może zostać wdrożona?

Pod pojęciem zaawansowania redukcji analiz danego surowca lub produktu rozumie się ustanowienie częstotliwości pełnego i zredukowanego testowania oraz wytypowanie parametrów zawartych w specyfikacji nie badanych dla każdej serii.

Możliwość objęcia surowca lub produktu kosmetycznego zre­dukowanym testowaniem wymaga dysponowania historią wy­ników ich analiz. Należy posiadać kompleksową wiedzę doty­czącą jakości, bezpieczeństwa stosowania i stabilności materiału lub produktu. W tym kontekście dane dla jednej serii są z reguły niewystarczająco reprezentatywne, szczególnie dla nowo ofe­rowanego surowca lub produktu. Przydatne mogą okazać się wyniki analityczne uzyskane w ramach Przeglądu Jakości Pro- duktu (PQR, ang. Product Quality Review). Proces ten polega na zestawieniu wyników analiz przeprowadzonych dla surowca lub produktu podczas określonego przedziału czasowego. Zgromadzone dane porównuje się globalnie pod względem spełnienia wymagań ustanowionych w specyfikacji, sprawdza się wystą­pienie wyników niespełniających limitów i ewentualne wnioski poczynione jako efekty postępowań wyjaśniających. Informacje z PQR pozwalają także ocenić, czy dla danego parametru kształ­tuje się określony trend, na przykład wyniki analityczne mają wartości blisko granicy limitu specyfikacji. Przegląd Jakości Pro- duktu należy przeprowadzać osobno dla takiego samego surow­ca otrzymywanego w różny sposób (na przykład inne ścieżki syntezy, pochodzenie naturalne lub syntetyczne itd.) lub dostar­czanego w ramach odmiennych łańcuchów dostaw (producent, dostawca, pośrednik). Dla gotowego produktu przeprowadzenie osobnego PQR jest konieczne, jeśli dany kosmetyk jest wytwa­rzany z wykorzystaniem konkretnego surowca pochodzącego od różnych producentów, w zależności od dostępności mate­riału. Przeprowadzenie Przeglądu Jakości Produktu umożliwia też określenie stopnia powtarzalności procesu wytwarzania su­rowca lub kosmetyku, co także ma znaczenie dla wprowadzenia zredukowanego testowania.

Wdrożenie redukcji analiz danego surowca lub produktu wiąże się z koniecznością oceny odpowiednich podmiotów składa­jących się na łańcuch dostaw pod kątem zgodności z Dobrą Praktyką Produkcyjną (GMP). Producent składnika kosmetyku powinien zgromadzić dane dotyczące producentów i dostaw­ców materiałów (reagenty, materiał roślinny, mineralny itd.) uży­wanych do wytwarzania oferowanego surowca. Z kolei dla pro­ducenta gotowego wyrobu kosmetycznego niezbędna jest wie­dza na temat łańcuchów dostaw poszczególnych składników kosmetyku. To informacje ważne w kontekście chęci objęcia zredukowanym testowaniem zarówno surowców, jak i produktu końcowego. Kluczowa jest również kwestia dotycząca historii współpracy z producentem lub dostawcą. Ocenia się, czy dany element łańcucha dostaw jest nowy, czy otrzymywano z tego źródła dostawy surowców, reagentów lub innych materiałów.

Przydatnymi narzędziami do oceny producenta lub dostawcy są audyty i inspekcje – przeprowadzane we własnym zakresie bezpośrednio przez zainteresowany podmiot, a także wykonane przez wyspecjalizowane jednostki certyfikujące lub instytucje nadzorujące (na przykład Inspekcja Sanitarna).

Wprowadzając redukcję analiz należy zapewnić okresowe pełne testowanie surowca lub produktu kosmetycznego. Na przykład jedna seria w roku analizowana w pełnym zakresie, pozostałe – w zredukowanym. Można również ustanowić inną częstotli­wość przeprowadzania pełnej analizy (co trzecia seria, co dzie­siąta seria itd.). Należy jednak pamiętać, że liczba dostaw serii surowca lub produkowanych serii kosmetyku w roku może być niewielka (nawet jedna lub dwie) i może to skutkować brakiem przeprowadzenia pełnej analizy w danym roku, jeśli na przykład przyjmie się pełne testowanie dla co trzeciej serii. Z tej perspek­tywy najbardziej bezpiecznym podejściem pod względem jako­ściowym wydaje się być przyjęcie podejścia polegającego na przeprowadzaniu pełnej analizy dla jednej serii surowca lub produktu kosmetycznego w danym roku. Jednocześnie przy usta­nowieniu takiego podejścia i wiedzy, że w danym roku wystąpi konieczność poddania analizie więcej niż jednej serii (jako wynik zapotrzebowania na surowiec lub produkt), możliwe jest prze­badanie w pełnym zakresie nie pierwszej serii, ale jednej z ko­lejnych w tym roku.

Wybierając parametry, które obejmuje się redukcją analiz należy kierować się przede wszystkim ich krytycznością w odniesieniu do oceny jakości, bezpieczeństwa stosowania, przebiegu pro­cesu produkcji, a także oceny spełnienia wymagań prawnych dla surowca lub produktu. W takim przypadku dobrą praktyką jest współpraca pomiędzy działami kontroli jakości, zapewnienia jakości, badań i rozwoju, technologicznym oraz produkcyjnym. Poszczególne parametry dla surowców i produktów podlegają w praktyce indywidualnej ocenie pod względem możliwości objęcia ich redukcją testowania. Zawartość surowca o zmniej­szonej stabilności, dla którego nie zastosowano działań zwięk­szających trwałość może nie zostać objęta redukcją analiz zarówno dla składnika kosmetyku, jak i gotowego produktu. Odmienne podejście można zastosować, jeśli taki surowiec pod­dano stabilizacji poprzez zastosowanie kapsułkowania w fosfo­lipidach lub cyklodekstrynach. Rozkład wielkości cząstek ma-teriału wykorzystywanego do wytwarzania produktu promie­niochronnego, złuszczającego w sposób mechaniczny, zawie­rającego mikroigły lub w formie suchej (puder myjący, produkty do makijażu itd.) jako jeden z parametrów kluczowych dla za­pewnienia funkcji takich produktów może zostać oceniony jako konieczny do badania dla każdej serii. Określenie zawartości wody w surowcu higroskopijnym (na przykład gliceryna i inne humektanty) lub w produkcie bezwodnym (na przykład serum olejowe) może być niezbędna dla wszystkich analizowanych serii. W sytuacji kiedy identyfikacja surowca obejmuje kilka para­metrów fizykochemicznych (na przykład w monografii Farma-kopei Europejskiej gliceryny w ramach pierwszej identyfikacji zdefiniowano widmo absorpcyjne w podczerwieni i współczyn­nik załamania światła), redukcja analiz może dotyczyć mniej specyficznego badania, w tym przypadku współczynnika zała­mania światła. Ocena takich parametrów jak pH, gęstość i lep­kość masy kosmetycznej może zostać sklasyfikowana jako konieczna do badania dla każdej wyprodukowanej serii. Niektóre parametry fizykochemiczne są ze sobą powiązane. Przykładowo, zawartość w przeliczeniu na substancję suchą lub bezwodną wymaga danych dla parametru strata po suszeniu lub woda. Innym przypadkiem może być konieczność użycia określonej masy surowca w przeliczeniu na substancję suchą lub bezwod­ną w celu sporządzenia roztworu do pomiaru lepkości, oceny czy­stości chemicznej lub potwierdzenia tożsamości. Wtedy wyłą­czenie zawartości, lepkości, czystości chemicznej, identyfikacji itd. z redukcji analiz może oznaczać brak zredukowanego te­stowania dla parametru strata po suszeniu lub woda.

Jeśli redukcja analiz jest wprowadzana dla surowca w firmie wytwarzającej kosmetyki, w celu podjęcia decyzji użycia wzglę­dem serii nie badanej w pełni wykorzystuje się wyniki analiz przeprowadzonych przez wytwórcę składnika kosmetyku do­starczanych w formie certyfikatu analizy. Ważne jest więc, aby procedury analityczne wykorzystywane przez producenta su­rowca i kosmetyku były takie same. W przypadku stosowania różnych procedur analitycznych, alternatywnym podejściem jest wykazanie ich równoważności, czyli udowodnienie, że oby­dwie prowadzą do uzyskania zbieżnych wyników spełniających wymagania specyfikacji. W przypadku surowca może zdarzyć się, że parametr, dla którego producent kosmetyku ma zamiar wprowadzić redukcję analiz jest również objęty tym podejściem u jego wytwórcy. Taka sytuacja nie wyklucza wdrożenia redukcji u producenta kosmetyku pod warunkiem spełnienia wspomnia­nych wcześniej aspektów: dysponowania odpowiednią historią analityczną dla danego surowca oraz wiarygodnymi danymi dotyczącymi spełnienia wymagań Dobrej Praktyki Produkcyjnej przez podmioty wchodzące w skład łańcucha dostaw takiego składnika kosmetyku. Decyzję użycia można wtedy podejmować bazując na ogólnych deklaracjach lub oświadczeniach produ­centa surowca opracowanych na podstawie jego własnej puli danych analitycznych.

Po wprowadzeniu redukcji analiz, fakt ten, częstotliwość pełne­go testowania oraz parametry nie analizowane dla każdej serii powinny zostać jednoznacznie zaznaczone w zaktualizowanej specyfikacji surowca lub produktu. Innym dokumentem mody­fikowanym po wdrożeniu zredukowanego testowania może być plan próbkowania – poprzez zróżnicowanie ilości próby repre­zentatywnej niezbędnej do przeprowadzenia analizy w pełnym i niepełnym zakresie. Zmiany mogą dotyczyć także systemów wykorzystywanych do podsumowywania wyników analiz, na przykład plan kontroli w formie papierowej lub elektronicznej – poprzez uproszczenie zakresu parametrów raportowanych dla serii objętej redukcją. Certyfikat analizy surowca lub produktu kosmetycznego powinien zawierać informację, czy dana seria została poddana pełnej analizie (wyniki zaraportowane dla każ­dego parametru), czy zredukowanemu testowaniu (wyniki po­dawane dla parametrów nie objętych redukcją, a dla pozosta­łych stwierdzenie o spełnieniu wymagań jako założenie zgodne z metodologicznym podejściem do redukcji analiz).

Dla składnika kosmetyku lub gotowego produktu mogą wystą­pić okoliczności wpływające potencjalnie na wdrożoną już re­dukcję analiz. To takie przykładowe sytuacje jak:

• zmiany w obrębie łańcucha dostaw materiałów wykorzysty­wanych w produkcji surowca lub dla samego składnika ko­smetyku, na przykład zmiana miejsca wytwarzania lub ad­resu dostawcy,
• modyfikacja procesu otrzymywania surowca skutkująca zmianą jego charakterystyki jakościowej (na przykład rodzaje i ilości zanieczyszczeń chemicznych),
• uzyskanie wyniku poza specyfikacją dla serii poddanej peł­nej analizie,
• stwierdzenie jakichkolwiek niezgodności podczas audytu lub inspekcji u wytwórcy surowca lub kosmetyku,
• wprowadzenie obowiązku kontroli danego parametru dla każdej serii przez odpowiednie jednostki nadzorujące rynek kosmetyczny,
• wystąpienie zmian w procesie wytwarzania produktu kosme­tycznego jako efekty czynników związanych z cechami jako­ściowymi lub zmianą poszczególnych składników.
• W każdym z powyższych przypadków należy poczynić odpo­wiednie ustalenia, przeprowadzić postępowania wyjaśniające i analizy ryzyka, których celem jest ocena zasadności częścio­wego lub całościowego wycofania redukcji analiz na stałe lub na pewien okres czasu.

Redukowanie testowania surowca lub produktu kosmetycznego oznacza dużą zmianę dla systemu kontroli i zapewnienia jako­ści. Dla utrzymania standardów Dobrej Praktyki Produkcyjnej należy wdrażać redukcję analiz jako zmianę kontrolowaną, od­powiednio uzasadnioną, przeprowadzaną przez wykwalifiko­wany personel zgodnie z dokładnie ustalonym podejściem pro­ceduralnym. Biorąc pod uwagę wszystkie omówione powyżej aspekty, wewnętrzna procedura dotycząca redukcji analiz po­winna określać:

• minimalną pulę danych analitycznych, wyrażoną na przykład przez liczbę serii surowca lub produktu kosmetycznego pod­danych pełnemu testowaniu przed wdrożeniem redukcji,
• sposób oceny łańcucha dostaw oraz sklasyfikowania produ­centa i/lub dostawcy jako na przykład: nowy, zatwierdzony itd.,
• częstotliwość przeprowadzania pełnego testowania surow­ca lub produktu kosmetycznego objętego redukcją analiz,
• kryteria wyboru parametrów, jakie mogą zostać poddane redukcji analiz,
• wpływ wdrożenia redukcji analiz na inne dokumenty funkcjo­nujące u wytwórcy surowca lub gotowego produktu,
• okoliczności wpływające na konieczność częściowego lub całościowego, stałego lub okresowego wycofania wdrożo­nej już redukcji analiz oraz sposób postępowania w takich sytuacjach.

Korzyści i ograniczenia związane z redukcją analiz

Usprawnienie i zmniejszenie kosztów codziennej działalności wytwórcy surowca lub produktu kosmetycznego jako niewąt- pliwe zalety przeprowadzania mniejszej liczby testów analitycz- nych po wprowadzeniu redukcji analiz osiągane są przez:

→ skrócenie czasu trwania aktywności analitycznych,

→ zredukowanie zużycia odczynników, materiałów, środków ochrony osobistej, mediów,

→ ograniczenie ilości odpadów powstających po przeprowa- dzaniu analiz,

→ mniejsze zaangażowanie zasobów ludzkich w aktywności analityczne.

Dzięki wdrożeniu redukcji analiz możliwe jest szybsze udostępnienie surowca klientom, zwolnienie materiału do produkcji kosmetyku lub dystrybuowanie gotowego wyrobu na rynku. Umożliwia to większą elastyczność działania – zmniejszone prawdopodobieństwo konieczności wprowadzania zmian planów produkcyjnych lub uniknięcie wystąpienia braku produktu na rynku, zwłaszcza w okresach sezonowego zwiększonego zapotrzebowania lub wystąpienia opóźnienia w dostawie danego składnika kosmetyku.

Redukcja analiz może wiązać się też z wystąpieniem pewnych ograniczeń lub wręcz zagrożeń dla podmiotu wdrażającego takie podejście jakościowe. Najpoważniejszym jest potencjalne ryzyko niewykrycia wystąpienia wyniku poza specyfikacją dla któregokolwiek z parametrów objętych redukcją w przypadku serii nie poddanej pełnej analizie. Udostępniany surowiec lub produkt może nie spełniać wyznaczonych norm jakościowych. Kluczowe wymagania prawne związane z bezpieczeństwem (na przykład ocena obecności i ilości substancji zakazanych do stosowania w produktach kosmetycznych wymienionych w załączniku II Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1223/2009 lub ocena, czy niektóre składniki kosmetyku występują w dopuszczalnych ilościach wskazanych w załączniku III tego rozporządzenia) mogą nie zostać spełnione.

Dodatkowo oczekiwania konsumentów dotyczące skuteczności i komfortu użytkowania mogą nie zostać zaspokojone. To wszystko sprawia, że producent surowca lub produktu kosmetycznego stanie przed wyzwaniem rozpatrywania reklamacji jakościowych lub wycofania oferowanego przez siebie asortymentu. Generowane wtedy straty (finansowe, utrata dobrego wizerunku i pozycji rynkowej) mogą przewyższyć pierwotnie uzyskane korzyści po wdrożeniu redukcji analiz.

Redukowanie testowania jako rozwiązanie jakościowo – optymalizacyjne z dużym prawdopodobieństwem może podlegać ocenie i kontroli podczas audytów lub inspekcji. Idealnym, oczekiwanym przez podmioty wprowadzające omawiane podejście efektem takich sprawdzeń jest zaakceptowanie tego przez jednostki lub organy przeprowadzające kontrole. Może jednak zdarzyć się tak, że aspekty związane z redukcją analiz (uzasadnienie, zakres, podejście proceduralne itd.) nie zyskają aprobaty podczas audytu lub inspekcji, czego skutkiem będą uwagi o różnej randze – od drobnej, przez główną po krytyczną. W takim przypadku może być konieczne wdrożenie odpowiednich działań korygujących i zapobiegawczych, takich jak: przywrócenie każdorazowego testowania dla części lub wszystkich parametrów objętych redukcją, modyfikacje wewnętrznych procedur albo poddanie analizom serii surowca lub produktu, dla których podjęto wcześniej decyzję użycia na podstawie niepełnego przetestowania.

W odniesieniu do omówionych, potencjalnych korzyści i ograniczeń związanych z redukcją analiz ważne jest, aby wprowadzenie takiego rozwiązania miało wiarygodne podstawy bazujące na kompleksowej ocenie zgodności z Dobrą Praktyką Produkcyjną uzyskanej jako wynik rzetelnego zaangażowania i współpracy kontrahentów. Niezbędna jest ocena wszystkich aspektów przemawiających „za” i „przeciw” redukcji analiz oraz określenie wszystkich potencjalnych zysków i strat jeszcze przed wprowadzeniem takiego podejścia do przeprowadzania testowania.

Rozwiązania jakościowe pokrewne do redukcji analiz

Oprócz dotychczas zdefiniowanej redukcji analiz można wdrażać również inne, pokrewne rozwiązania jakościowe prowadzące do zmniejszenia liczby testów analitycznych:

→ trwała akceptacja wyniku z certyfikatu analizy, deklaracji lub oświadczenia producenta surowca przez wytwórcę kosmetyku – parametr nie podlega badaniu w wytwórni kosmetyków dla żadnej z dostarczanych serii. Zdarza się to wtedy, gdy kontrola danej cechy jest wymagana, ale jest to niemożliwe do przeprowadzenia u producenta kosmetyku, na przykład, jeśli nie dysponuje się odpowiednim zapleczem analitycznym (aparatura, akcesoria, miejsce w obszarze laboratoryjnym) lub nie znaleziono podmiotu kontraktowego spełniającego wymogi Dobrej Praktyki Produkcyjnej będącego w stanie zrealizować taką analizę;

→ przeprowadzanie analizy pod kątem danego parametru tylko jeden raz w cyklu „życia” surowca lub produktu kosmetycznego, dla pierwszej wytworzonej serii. Takie podejście można zastosować, jeśli uznano, że badany parametr nie ma krytycznego znaczenia dla stałej oceny cechy surowca lub produktu kosmetycznego i przeprowadzenie analizy dla jednej serii do celów informacyjnych jest wystarczające, na przykład dla monitoringu wpływu zmiany w procesie wytwarzania na cechy badanego asortymentu;

→ usunięcie parametru ze specyfikacji materiału lub produktu na stałe – możliwe do wprowadzenia, gdy oceniono, że nie jest konieczne dalsze przeprowadzanie analiz, na przykład po zmianach urzędowych wymagań regulacyjnych;

→ potwierdzanie tożsamości (wykazanie, że dysponuje się za- mierzonym surowcem) nie dla wszystkich opakowań jednostkowych składających się na dostarczoną serię. Takie rozwiązanie jest możliwe do wprowadzenia przy spełnieniu kilku wymagań. Producent i dystrybutor surowca powinien działać zgodnie z Dobrą Praktyką Produkcyjną, co pozwala zapewnić między innymi właściwe oznakowanie wszystkich opakowań materiału. Przedmiotowy składnik kosmetyku po- winien być produkowany z wykorzystaniem oprzyrządowania, które nie jest stosowane do wytwarzania innych substancji o podobnej budowie chemicznej, na przykład metylparaben i propylparaben, kwas cytrynowy i jego sole, kwas benzoesowy i jego sole. Pozwala to na uniknięcie wystąpienia potencjalnego zanieczyszczenia krzyżowego substancjami, które dla stosowanej metody analitycznej mogą prowadzić do uzyskania fałszywie pozytywnego wyniku potwierdzenia tożsamości;

→ przeprowadzanie analizy surowca przez producenta kosmetyku w ograniczonym zakresie (podstawowe parametry, na przykład identyfikacja) w przypadku otrzymania kolejnej dostawy tej samej serii materiału. Takie podejście można wdrażać, jeśli wytwórca składnika kosmetyku dysponuje serią określonej wielkości (na przykład 1000 kg), a ilość zamówiona przez producenta kosmetyku jest mniejsza (przykładowo 100 kg). Następnie po pewnym czasie zostaje złożone kolejne zamówienie na ten sam materiał (na przykład dodatkowe 100 kg). Jeśli wytwórca dysponuje jeszcze częścią serii przesłanej pierwotnie, może przekazać ją producentowi kosmetyku w celu realizacji następnego zamówienia. Wtedy wyniki analizy uzyskane dla prób z pierwszej dostawy przyjmuje się dla kolejnej – poza wymienionymi powyżej podstawowymi parametrami (na przykład identyfikacja) w celu potwierdzenia, że dostarczono zamówiony surowiec. Opisane sposoby postępowania będące elementami systemu kontroli i zapewnienia jakości powinny zostać rzetelnie uzasadnione jako zgodne z Dobrą Praktyką Produkcyjną, przed wprowadzeniem do rutynowego stosowania.

Podsumowanie

Redukcja analiz może efektywnie wpłynąć na poprawę funkcjonowania podmiotów wytwarzających surowce i produkty kosmetyczne. Podejście takie powinno być rozwiązaniem kompromisowym pomiędzy chęcią usprawnienia działalności, a koniecznością spełnienia wymagań i oczekiwań dotyczących jakości, bezpieczeństwa, skuteczności oraz stabilności materiałów lub produktów. Podmiot wdrażający redukcję analiz jest odpowiedzialny za rzetelne wykazanie zasadności takiego postępowania. Należy ocenić nie tylko oczekiwane zyski, ale także potencjalne straty tak, aby domyślnie korzystny element systemu kontroli i zapewnienia jakości nie wpływał w ogólnym rozrachunku negatywnie na pozycję rynkową przedsiębiorstwa.