Nanonośnik 20 nm: nowy kierunek w pielęgnacji skóry

Amorepacific opracował system Lipo3Ex – nośnik lipidowy o wielkości około 20 nm, przeznaczony do dostarczania składników aktywnych w kosmetykach. Technologia łączy mały rozmiar cząstek ze stabilnością strukturalną, co dotychczas było jednym z głównych ograniczeń nanonośników stosowanych w formulacjach.

Problem: mały nośnik, ale niestabilna struktura

W technologiach dostarczania składników aktywnych rozmiar nośnika ma duże znaczenie. Im mniejsza cząstka, tym większy potencjał równomiernego rozmieszczenia składnika w skórze.

Problem pojawia się jednak przy bardzo małych strukturach. Nośniki poniżej 50 nm są trudne do zastosowania w produktach, ponieważ mogą tracić stabilność pod wpływem zmian temperatury lub pH. To ogranicza ich praktyczne wykorzystanie w kosmetykach, które muszą zachować właściwości w czasie przechowywania i użytkowania.

Lipo3Ex: nośnik lipidowy klasy 20 nm

Amorepacific, we współpracy z zespołem prof. Siyoung Choi z KAIST., opracował nośnik lipidowy o wielkości około 20 nm. Technologia otrzymała nazwę Lipo3Ex.

Jej celem jest skuteczniejsze dostarczanie składników aktywnych do skóry przy jednoczesnym zachowaniu stabilnej struktury nośnika. Według firmy rozwiązanie jest już wykorzystywane w produktach marek IOPE i Primera.

Rola triterpenoidów roślinnych

Kluczowym elementem technologii są triterpenoidy – związki pochodzenia roślinnego. W badaniach wykazano, że mogą one stabilizować strukturę nośnika lipidowego i wzmacniać oddziaływania międzycząsteczkowe.

Dzięki temu udało się ograniczyć problem typowy dla ultramałych nośników: podatność na rozpad struktury. To istotne z punktu widzenia formulacji, ponieważ system dostarczania musi być nie tylko skuteczny biologicznie, ale też stabilny technologicznie.

Potwierdzenie w badaniach skóry

W badaniach na ludzkiej skórze Lipo3Ex wykazał bardziej równomierne rozprowadzenie w głębszych warstwach skóry niż tradycyjne nośniki. Oznacza to potencjalnie lepsze wykorzystanie składników aktywnych i bardziej powtarzalne działanie produktu.

Nie chodzi więc wyłącznie o samą miniaturyzację cząstek, ale o połączenie trzech parametrów: rozmiaru, stabilności i efektywności dostarczania.

Badania na poziomie molekularnym

Strukturę Lipo3Ex analizowano z użyciem zaawansowanych metod badawczych, m.in. mikroskopii krioelektronowej, rozpraszania promieniowania rentgenowskiego oraz symulacji dynamiki molekularnej.

To ważne, ponieważ projektowanie systemów dostarczania w kosmetykach coraz częściej opiera się nie tylko na obserwacji efektu aplikacyjnego, ale na dokładnym zrozumieniu zachowania struktur na poziomie molekularnym.

Technologia Amorepacific pokazuje kierunek rozwoju nowoczesnych formulacji pielęgnacyjnych. Sam składnik aktywny nie wystarcza – coraz większe znaczenie ma to, w jaki sposób zostanie dostarczony do skóry i czy system pozostanie stabilny w gotowym produkcie.

Dla działów R&D może to wskazywać na rosnącą rolę nośników, technologii enkapsulacji i kontroli stabilności nanostruktur już na etapie projektowania formulacji.