Od cienkościennego PET po opakowania airless. Nowe kierunki rozwoju systemów refill dla kosmetyków

Dostawcy opakowań dla branży kosmetycznej rozwijają różne modele systemów ponownego napełniania. Wśród prezentowanych rozwiązań znajdują się cienkościenne butelki z PET i rPET, monomateriałowe sztyfty oraz słoiki z polipropylenu, a także opakowania airless, w których wymianie podlega wewnętrzny pojemnik lub elastyczny wkład. Poszczególne konstrukcje różnią się materiałem, sposobem dozowania, zakresem ponownego wykorzystania elementów oraz kategoriami kosmetyków, do których są przeznaczone.

Przegląd takich rozwiązań przedstawił serwis Sustainable Packaging News w materiale opublikowanym 22 lipca 2026 r. Artykuł stanowi jednocześnie zapowiedź London Packaging Week, planowanego na 16–17 września 2026 r. w Londynie. Wśród wymienionych dostawców znalazły się m.in. Pinard Beauty Pack, Amcor, Curve Pack i Lablabo.

Cienkościenna butelka jako wkład uzupełniający

Pinard Beauty Pack rozwija rozwiązanie Pin Pack, zaprojektowane jako alternatywa dla elastycznych saszetek refill. Opakowanie jest dostępne w wersji wykonanej z PET albo rPET i współpracuje z lekkim zamknięciem z polipropylenu. Producent oferuje butelki o pojemności 400 ml, 500 ml oraz 1 l.

Podstawową cechą konstrukcji są cienkie ścianki, dzięki którym Pinard Beauty Pack chce wykorzystać relację pomiędzy masą tworzywa a odpornością mechaniczną opakowania. Charakterystyczne przesunięcie szyjki ma natomiast wskazywać funkcję butelki jako opakowania uzupełniającego i ułatwiać przelewanie zawartości.

Producent deklaruje, że połączenie butelki PET lub rPET z lekkim zamknięciem PP jest dostosowane do wymagań strumienia recyklingu PET i określa całe rozwiązanie jako nadające się do recyklingu. Możliwość przetworzenia opakowania w praktyce pozostaje jednak związana z zasadami selektywnej zbiórki i infrastrukturą dostępną na konkretnym rynku. Materiały producenta nie przedstawiają porównawczej analizy cyklu życia Pin Pack i klasycznych saszetek wielomateriałowych.

Monomateriałowe sztyfty i słoiki z wymiennym wkładem

Inny model proponuje Amcor w serii Exclusive Refill. Jest to system przeznaczony do kosmetyków w formie sztyftu, dostępny w pojemnościach 15, 20, 25, 50 i 75 ml. Konstrukcja może być stosowana m.in. do dezodorantów, kosmetyków do pielęgnacji twarzy i ciała, produktów przeciwsłonecznych, preparatów do ust oraz stałych produktów do pielęgnacji włosów.

Opakowanie jest wykonane z polipropylenu. Według danych Amcor konstrukcja jest monomateriałowa i została zaprojektowana z myślą o ponownym napełnianiu oraz recyklingu. Dostępny jest także wariant z polipropylenem pochodzącym z recyklingu poużytkowego.

Wymiana wkładu ma ograniczać kontakt użytkownika z formulacją. Producent opisuje proces jako rozwiązanie zmniejszające ryzyko zabrudzenia oraz bezpośredniego dotykania produktu podczas instalowania refillu. System został zastosowany m.in. przez markę Cut By Fred w szamponie w sztyfcie.

Amcor oferuje również słoiki Prima Refill. W tym przypadku zewnętrzne opakowanie może być ponownie używane, natomiast wewnętrzny pojemnik jest wymieniany po wykorzystaniu kosmetyku. Seria obejmuje pojemności od 50 do 200 ml i jest wykonywana z polipropylenu, również w wariancie zawierającym PCR. Producent wskazuje, że rozwiązanie może być stosowane do produktów do pielęgnacji skóry i włosów.

Zarówno sztyft Exclusive Refill, jak i słoik Prima Refill opierają się na ograniczeniu liczby rodzajów tworzyw zastosowanych w opakowaniu. Nie oznacza to jednak, że wszystkie elementy każdego systemu będą automatycznie przetwarzane w każdym kraju. Amcor określa konstrukcje jako zaprojektowane z myślą o szerokiej możliwości recyklingu, ale rzeczywista dostępność odpowiednich procesów zależy od lokalnych systemów gospodarowania odpadami.

Systemy airless z wymiennym pojemnikiem

Dostawcy rozwijają również systemy refill dla kosmetyków wymagających dozowania airless. Curve Pack prezentuje opakowanie składające się ze szklanego lub aluminiowego korpusu zewnętrznego, pompy airless i wymiennego pojemnika wewnętrznego. Wkład jest mocowany za pomocą konstrukcji gwintowanej.

System jest dostępny w pojemnościach nominalnych 30 i 50 ml. Producent deklaruje dozowanie na poziomie 0,22 ml na jedno naciśnięcie i wskazuje możliwość stosowania opakowania do serum, emulsji, lotionów oraz innych produktów pielęgnacyjnych. Dostępne są opcje zdobienia, w tym sitodruk i hot stamping, a także warianty zawierające materiały PCR.

Konstrukcja oddziela trwały korpus zewnętrzny od elementu mającego bezpośredni kontakt z formulacją. Po zużyciu produktu wymianie podlega pojemnik wewnętrzny, natomiast szklana lub aluminiowa część może być wykorzystywana ponownie. Informacje dostawcy nie określają jednak minimalnej liczby cykli ponownego użycia, przy której system osiągałby korzystniejszy bilans środowiskowy niż opakowanie jednorazowe.

Elastyczny wkład wewnątrz opakowania airless

Lablabo stosuje w systemie Baïa Refill inną konstrukcję. Opakowanie może mieć korpus wykonany ze szkła lub PE, natomiast elementem wymiennym jest wkład z polietylenu albo aluminium. Producent deklaruje, że wariant ze szklanym korpusem pozwala ograniczyć udział tworzywa nawet o 80%, nie podaje jednak na stronie produktu szczegółowej metodologii obliczenia tej wartości.

W opisie prezentowanym przez Sustainable Packaging News system składa się ze szklanej butelki o pojemności 30 lub 50 ml, elastycznego wkładu PE oraz pompy dostosowanej także do formulacji o większej lepkości. Podczas dozowania worek stopniowo się kurczy, a do jego wnętrza nie jest zasysane powietrze. Po zużyciu kosmetyku użytkownik może odkręcić górną część opakowania, wyjąć pusty wkład i zastąpić go nowym.

Producent przedstawia brak powrotu powietrza jako rozwiązanie wspierające ochronę formulacji. W przypadku konkretnego kosmetyku możliwość zastosowania takiej konstrukcji nadal wymaga jednak potwierdzenia kompatybilności materiałowej, parametrów dozowania i stabilności produktu w docelowym opakowaniu.

Refill nie jest jedną technologią

Przedstawione przykłady pokazują, że określenie „opakowanie refill” obejmuje kilka odmiennych modeli technicznych. Cienkościenna butelka może służyć do uzupełniania głównego opakowania, w sztyfcie lub słoiku wymienia się gotowy wkład, natomiast w systemach airless elementem jednorazowym może być sztywny pojemnik albo elastyczny worek.

Rozwiązania różnią się również pod względem materiałowym. Dostawcy stosują PET, rPET, PP, szkło, aluminium i połączenia tych materiałów. Część projektów koncentruje się na monomateriałowości, inne zakładają wielokrotne używanie cięższego korpusu zewnętrznego i wymianę lżejszego elementu mającego kontakt z formulacją.

Sam fakt, że opakowanie można ponownie napełnić, nie przesądza jeszcze o wielkości ograniczenia ilości odpadów. Wynik zależy m.in. od masy opakowania pierwotnego i wkładu, liczby rzeczywistych cykli ponownego użycia, transportu, sposobu dystrybucji oraz zagospodarowania poszczególnych elementów po zakończeniu użytkowania. Materiał Sustainable Packaging News również wskazuje, że systemy refill nie są rozwiązaniem bezwarunkowym, a ich wdrażanie wiąże się m.in. z kwestiami higieny, funkcjonalności oraz akceptacji użytkowników.

Regulacje zwiększają znaczenie projektowania opakowań

Rozwój systemów ponownego napełniania wpisuje się w zmiany wynikające z unijnego rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych – PPWR. Komisja Europejska wskazuje, że nowe przepisy mają ograniczać zbędne opakowania, zwiększać wykorzystanie materiałów pochodzących z recyklingu oraz poprawiać możliwość recyklingu konstrukcji wprowadzanych na rynek. Rozporządzenie zachęca również do ponownego użycia i napełniania opakowań.

Nie oznacza to jednak, że każdy system określany jako refill automatycznie spełni wszystkie przyszłe wymagania. Ocena będzie zależała od konstrukcji całego opakowania, możliwości oddzielenia jego elementów, zastosowanych materiałów, oznakowania oraz kryteriów technicznych wynikających z PPWR i kolejnych aktów wykonawczych.

Dla producentów kosmetyków wybór systemu refill pozostaje zatem decyzją technologiczną, materiałową i logistyczzną. Oprócz deklarowanego ograniczenia ilości opakowań konieczne jest uwzględnienie kompatybilności z formulacją, szczelności, ochrony mikrobiologicznej, parametrów dozowania, sposobu napełniania oraz zachowania opakowania w dystrybucji.